چین و مدیریت بحران در جنوب آسیا | ||
| مدیریت بحرانهای اجتماعی | ||
| مقاله 6، دوره 9، شماره 34، زمستان 1396، صفحه 143-170 اصل مقاله (424.79 K) | ||
| نوع مقاله: ترجمه | ||
| نویسندگان | ||
| سید حمید سید تقی زاده* 1؛ سان یان* 2؛ هانا هاجلند3 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی-واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران | ||
| 2همکار ارشد و مدیرعامل آسیای شرقی | ||
| 3تحلیلگر تحقیق در برنامه جنوب آسیا در زمینه امنیت هسته ای ، تشدید بحران و مدیریت | ||
| چکیده | ||
| بحران در روابط هند و پاکستان از سال ها قبل در جریان بوده و در برخی مراحل از جمله آزمایشات هستهای در سال 1998، شدت پیدا کرده است. در این میان چین از جملۀ بازیگران بین المللی است که بنا به دلایلی نظیر الزامات منافع ملی و امنیت ملی ناگزیر از بیتوجهی نسبت به این بحران بوده است. در واقع چین از لحاظ تاریخی تلاش کرده تا رویکرد متعادلی را در بحران های امنیتی هند و پاکستان حفظ کند. این کشور به طور مرتب از تنشزدایی در بحران و مذاکرات دیپلماتیک حمایت می کند. با این حال، موضع به ظاهر بیطرفانۀ چین، غریزۀ ژئواستراتژیک دیرینۀ پکن را برای حمایت و حفاظت از پاکستان ـ که نقطۀ اتکاء چین در استراتژی متعادلسازی در قبال هند است را نه نفی کرده و نه پنهان میکند. با این وجود پکن عموماً طی این سال ها تلاش نموده است تا با مشارکت به عنوان طرف سوم و از طریق دیپلماسی شاتل درصدد ایجاد صلح در روابط هند و پاکستان باشد. در نوشتار پیشرو تلاش شده است تا ضمن اتخاذ رویکردی علّی، روند نقش آفرینی چین در بحران میان هند و پاکستان با نگاهی توصیفی ـ تحلیلی مورد بررسی قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت بحران؛ هند؛ پاکستان؛ مشارکت به عنوان طرف سوم؛ چین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 595 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 592 |
||