کمالگرایی دینی و نسبت تساهل با آن در تربیت دینی | ||
| پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی | ||
| مقاله 6، دوره 28، شماره 46، بهار 1399، صفحه 125-144 اصل مقاله (341.91 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| ایراندخت فیاض* 1؛ حسین شرفی2 | ||
| 1نویسنده مسئول: دانشیار فلسفه تعلیموتربیت دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشجوی دکتری فلسفه تعلیموتربیت دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| تربیت دینی ازجمله حوزههای مهم تربیتی است که چنانچه سوء فهموعمل نسبت به آن صورت پذیرد، آسیبهای فراوانی را درپی خواهد داشت. همچنانکه باقری در مبحثی تحت عنوان آسیب و سلامت در تربیت دینی به این آسیبها پرداخته است. یکی از حوزههای مهم این آسیبشناسی، به مفهوم بنیادین کمالگرایی دینی و شکل آسیبزای آن یعنی کمالگرایی غیرواقعگرا مربوط شده و وضعیت سلامت در این حالت، سهلگیری بیان شده است. در این مقاله با استفاده از روش فلسفی، نابسندگی تبیین صورتگرفته از سهلگیری بهعنوان وضعیت سلامت فوقالذکر نشان داده شده و تلاش گردیده است تا تبیین شایستهتری از نسبت تساهل با کمالگرایی دینی ارائه شود. طبق این پژوهش لفظ کمالگرایی غیرواقعگرا مسائلی را سبب می شود که موجب تضعیف کمالگرایی و حرکت بهسوی غایت دینی میشود. لذا با تبیین جایگاه تساهلورزی بهعنوان یک مفهوم پازلگونه و فازی در فاصله دو قطب سهلانگاری و صعوبت مؤثر، حدوث مسائل فوقالذکر نیز رفع میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کمالگرایی؛ تساهل و تسامح؛ مدارا؛ تربیت دینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 753 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 498 |
||