بازسازی مفهومی و نظری بازدارندگی در سامانههای پیچیده و آشوبی | ||
| سیاست دفاعی | ||
| مقاله 1، دوره 28، شماره 109، زمستان 1398، صفحه 9-43 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| فرشید فرهادی* 1؛ عنایت الله یزدانی2 | ||
| 1دانشگاه جامع امام حسین (ع) | ||
| 2سون یات سن | ||
| چکیده | ||
| تحول روابط بینالملل، به سمت سامانههای پیچیده و آشوبی، بنیانهای نظری بازدارندگی کلاسیک را با تغییر و تحول روبهرو کرده است. این تغییر و تحولات سبب ناکارآمدی نظریه بازدارندگی کلاسیک در شرایط نوین شده است. دراینراستا، سؤالی که مطرح میشود این است که تحول سامانه بینالملل درقالب سامانههای غیرخطی و آشوبی چه تأثیری در سازه فیزیکی و منطقی سامانه بازدارندگی خواهد داشت؟ در پاسخ، این فرضیه مطرح میشود که با تحول سامانه بینالملل به سمت پیچیدگی و آشوب، سازه منطقی و فیزیکی نظم منطقهای نیز تغییر پیدا کرده است و آشوبناکی، شبکه و رژیمهای بینالمللی بهعنوان سازه نوین نظم مطرح میشوند. متناسب با این سازهها سامانه بازدارندگی نیز که تحت تأثیر سازههای سامانه قرار دارد، با تغییر و تحول روبهرو شده و شکلهای نوینی ازجمله بازدارندگی شبکهای و جمعی پیدا کرده است. مهمترین یافته پژوهش این است که سامانه بازدارندگی از یکجانبهگرایی به سمت چندجانبهگرایی حرکت کرده است. این پژوهش با رویکردی اثباتگرایانه و استفاده از روش تحلیل آماری بهدنبال اثبات رابطه متغیرهای پژوهش است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظریههای بازدارندگی؛ یکجانبهگرایی؛ چندجانبهگرایی؛ رژیمهای بینالمللی؛ سامانه پیچیده آشوبناک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,180 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 946 |
||