ضرورت تأمین امنیت جمعی در منطقه خلیجفارس با نگاه به روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی | ||
| سیاست دفاعی | ||
| دوره 30، شماره 115، تابستان 1400، صفحه 9-51 اصل مقاله (1.45 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| عباس نیلفروشان* 1؛ حمید نقیزاده* 2 | ||
| 1استادیار، دانشگاه جامع امام حسین علیهالسلام، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری امنیت ملی، دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| خلیجفارس یکی از راهبردیترین مناطق جهان است که وجود منابع بزرگ نفت و گاز و موقعیت راهبردی، اهمیت آن را برای قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای دوچندان کرده است. از قرنهای متمادی، منطقه، شاهد رقابت و چالش بین قدرتهای منطقهای (ایران و عربستان) و فرامنطقهای برای گسترش حضور و نفوذ خود بوده است. در دوران تسلط 150ساله پرتغالیها (1660- 1510) و انگلیسیها حفظ و کنترل منطقه خلیجفارس برعهده آنان بود و با خروج نیروهای انگلیسی در سال 1971، امریکا نقش ضامن امنیتی خلیجفارس را برعهده گرفت و با سامانههای امنیتی و ارائه ترتیبات منطقهای همانند شورای همکاری خلیجفارس نتوانست به امنیت پایدار خلیجفارس کمک کند و این درحالی است که این منطقه حساس بهدلیل موقعیت و ویژگیهای خود همواره نیازمند صلح و امنیت پایدار و دائمی بوده است. این پژوهش بهدنبال آن است ضمن تبیین ضرورت تأمین امنیت در منطقه خلیجفارس، نظام امنیتی مطلوب را که همان امنیت دستهجمعی واحد، هماهنگ، منسجم و بومی(درونزا) است، معرفی و اصول و ملاحظات حاکم بر مذاکرات و روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی برای ایجاد امنیت پایدار در منطقه خلیجفارس را برشماری نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امنیت؛ امنیت جمعی؛ امنیت ملّی؛ خلیجفارس؛ جمهوری اسلامی ایران؛ عربستان سعودی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 581 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 482 |
||