تحلیلی بر اصول، قواعد و رویههای بینالمللی در قطع اینترنت در مواقع اضطراری و امنیتی | ||
| فصلنامه آفاق امنیت | ||
| دوره 14، شماره 51، تابستان 1400، صفحه 97-125 اصل مقاله (876.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| یاسر امین الرعایا* 1؛ مریم احمدی نژاد2؛ محسن متاجی3 | ||
| 1دکتری حقوق بینالملل، دانشگاه علامه طباطبایی(ره)، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، دانشگاه الزهراء(س)، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشگاه مفید، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| در عصر حاضر حق دسترسی به اینترنت، ابزاری برای دستیابی بهحق آزادی بیان تلقی میشود و دولتها وظیفهدارند از دسترسی گسترده به اینترنت اطمینان حاصل کنند. البته تأکید بر حق دسترسی به اینترنت به معنای نادیدهگرفتن و احترام به حاکمیت دولتها در شرایط اضطراری نمیباشد؛ به دیگر سخن در نظام بینالملل ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ، ﻫﻨﮕﺎم ﺗﺰاﺣﻢ ﻣﻴﺎن حفظ امنیت ملی و نظم عمومی با حقوق بشری مانند حق دسترسی به اینترنت، ﺣﻤﺎﻳـﺖ از امنیت ملی و نظم عمومی ـ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﺎ محدود و تعلیقنمودن موقت حقوق بشری همراه باشد ـ ﻣﻘﺪم داﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. پرسشی که در این مقاله مطرح میگردد این است که با توجه به رویه و قواعد بینالمللی، اقدام جمهوری اسلامی در قطع اینترنت در آبان ماه 1398 چگونه تحلیل میشود؟ در پاسخ به این پرسش، نوشتار حاضر که با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای و اسناد و رویههای قضایی معتبر بینالمللی نوشته شده است، بر این فرض استوار است که قواعد بینالمللی اعمال «محدودیت» و «تعلیق» دسترسی به اینترنت را هنگام اضطرار و بحران برای تمامی کشورها ازجمله جمهوری اسلامی ایران به رسمیت شناخته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آزادی بیان؛ امنیت ملی؛ دسترسی به اینترنت؛ شرایط اضطراری. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 693 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 614 |
||