رویکرد جامعهشناسانه به امنیتیسازی | ||
| فصلنامه آفاق امنیت | ||
| دوره 14، شماره 52، پاییز 1400، صفحه 5-34 اصل مقاله (609.3 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| رسول زارع زاده ابرقویی* | ||
| دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی و پژوهشگر دانشگاه جامع امام حسین(علیهالسلام)، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| نظریه امنیتیسازی یکی از نظریات معاصر حوزه مطالعات امنیتی است که با استمداد از فلسفه زبان و جامعهشناسی، درصدد تبیین چگونگی ظهور مسائل امنیتی و رفع آنها میباشد. این نظریه که در ابتدا توسط مکتب کپنهاگ (بهویژه ویور) ارائه شد، بهتدریج با معضلاتی روبرو گردید. بهمنظور رفع این معضلات، نسل جدیدی ـ مطالعات پساکپنهاگی ـ شکل گرفت که درصدد ارتقای این نظریه برآمدند. مقاله حاضر با تکیهبر مطالعات اسنادی، درصدد توضیح و تبیین دیدگاههای یکی از این صاحبنظران این عرصه ـ بالزاک ـ میباشد. بالزاک با بهرهگیری از آموزههای فوکو و بوردیو، بهدنبال فهم جدیدی از امنیتیسازی است. از دید وی، امنیتیسازی فرایندی است که منتج از بازیهای قدرت بوده و در تعامل میدان اجتماعی و عادتواره شکل میگیرد. این فرایند، هم میتواند گفتاری باشد و هم غیرگفتاری، هم عامدانه باشد و هم غیرعامدانه، قدرت انجامگری و انشا دارد ولی نه بهمثابه یک عملِ خودارجاع. همچنین، تحلیل بالزاک از امنیتیسازی برروی نقش سه مؤلفه کلیدیِ توجه به مخاطب توانمندساز، رابطه متقابل میان کارگزار امنیتی و بافت و درنهایت، نقش دیسپوزیتیف و نیروی ساختاربخش آن بر اعمال امنیتی تأکید دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امنیتیسازی؛ پساکپنهاگی؛ مخاطب توانمندساز؛ بافت؛ دیسپوزیتیف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 701 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,195 |
||