تأمّلی بر روششناسی آینده پژوهی | ||
| آینده پژوهی انقلاب اسلامی | ||
| مقاله 10، دوره 5، شماره 1 - شماره پیاپی 16، بهار 1403، صفحه 253-283 اصل مقاله (1.23 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| امیر حسین رهبر1؛ علیرضا نصراصفهانی* 2 | ||
| 1دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان | ||
| 2عضو هیات علمی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی | ||
| چکیده | ||
| هدف: تاکنون بسیاری از متون معتبر آیندهپژوهی به ضرورت استفاده از روشهای متنوع در تحقیقات آینده-پژوهی اشاره کردهاند، اما اغلب شیوهی کاربستِ آن را به ابتکارِ محقّق واگذار کردهاند و بدین لحاظ شاهد نوعی درهمریختگی در این حوزه است. لذا این پژوهش با هدف کاربست راهبرد روش تحقیق ترکیبی یا زاویهبندی در چارچوب مطالعات آینده پژوهانه ارایه شده است. روش: این پژوهش از دید هدف نظری و رویکرد آن، تطبیقی، تحلیلی و بدیههگرایی است، همچنین از دید گردآوری دادهها از نوع تحلیلی- اکتشافی است یافتهها: در این نوشتار روشهای رایج در آیندهپژوهی با نیم نگاهی به کاربردهایِ متصور برای آنها در حوزههای نظامی، مرور شد و از رهگذر لزوم تکثّرگرایی در میان رشتهها و به کمک راهبرد تحقیقات زاویهبندی، سامانی برای روشهای متکثّرِ کمّی و کیفیِ مستعمل در آیندهپژوهی ارایه شد و سعی شد، این سامان به دوگانه ی روشهای تجریدی (وحیانی) و تجربی تعمیم یابد. نتیجهگیری: در این مقاله نشان داده شد که بهرهگیری از رویکرد زاویهبندی، به افزایش صحت و کیفیت پژوهشهایِ آیندهپژوهی میانجامد. همچنین با الهامگیری از مثلثبندی، ارتکاظاتی برای آمیختن عقل و نقل در هندسهی معرفت دینی انجام شد که پیشتر سابقه ای از آن در دسترس محققین نبوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آینده پژوهی؛ اسلام؛ محیطهای نظامی؛ روش تحقیق آمیخته؛ زاویه بندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 964 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 888 |
||