مدلسازی دینامیک غیرخطی و فرمیابی سازه تنسگریتی سهمیلهای نوع اول در ساختارهای تصادفی: رویکرد الگوریتم ژنتیک | ||
| مکانیک هوافضا | ||
| مقاله 7، دوره 20، شماره 3 - شماره پیاپی 77، پاییز 1403، صفحه 87-107 اصل مقاله (2.09 M) | ||
| نوع مقاله: گرایش دینامیک، ارتعاشات و کنترل | ||
| نویسندگان | ||
| مرتضی جهان1؛ میلاد عظیمی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری، پژوهشکده سامانههای فضانوردی، پژوهشگاه هوافضا (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، پژوهشکده سامانههای فضانوردی، پژوهشگاه هوافضا (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله به استخراج معادلات دینامیک غیرخطی و فرمیابی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک یک سازه تنسگریتی کلاس یک در ساختارهای تصادفی با مقطع مثلثی و محاط در کره پرداختهشده است. معادلات دینامیک غیرخطی سیستم با استفاده از روش لاگرانژ و روش المان محدود و با در نظر گرفتن مختصات گرهها بهعنوان مختصات تعمیمیافته استخراجشده است. رویکرد پیشنهادی قابلیت مدلسازی دینامیکی جامع و گستردهای را برای انواع سازههای تنسگریتی دارا میباشد. فرآیند فرمیابی پیشنهادی با استفاده از روش الگوریتم ژنتیک، با ساختاری ساده قابلیت تعیین اشکال منظم یا نامنظم تنسگریتی بدون محدودیتهای ابعادی را دارا میباشد. سازههای تنسگریتی پایدار از میان پیکربندیهای تصادفی و بر اساس قیود تعریفشده، تولید و با استفاده از تابع تناسب الگوریتم ژنتیک و اهداف چند موضوعی فرمیابی میشوند. عملکرد الگوریتم فرمیابی پیشنهادی برای سازههای با ساختارهای نامشخص، در سه حالت مختلف با ماتریس اتصال و نوع عضوهای (میله/ ریسمان) مشخص و تصادفی بررسی و با روش چگالی نیرو صحهگذاری شده است. رفتار ارتعاشی مدلهای نهایی استخراجشده از فرایند فرمیابی، با تحلیل مودال و تحت بارگذاری هارمونیک موردبررسی قرارگرفته است. نتایج حاصل از شبیهسازیها، قابلیت روش پیشنهادی با ملاحظات مشخصههای ارتعاشی سازههای تنسگریتی را نمایش میدهد. | ||
تازه های تحقیق | ||
| ||
| کلیدواژهها | ||
| سازه تنسگریتی؛ فرمیابی هوشمند؛ الگوریتم ژنتیک؛ چگالی نیرو؛ تحلیل ارتعاشات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,817 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 307 |
||