تاثیر راهبرد بازدارندگی هستهای نهفته بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران | ||
| سیاست دفاعی | ||
| دوره 33، شماره 127، تابستان 1403، صفحه 120-77 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| علی اکبر دارینی* 1؛ حسین سلیمی2 | ||
| 1امیرآباد شمالی، بلوار آزادگان، خیابان ۱۸ (شهید زره پوش)، روبروی آژانس صدف، پلاک ۳۰ طبقه پنجم شرقی | ||
| 2دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| بر پایه یکی از تحلیلهای جاری و تأثیرگذار در زمینه مسائل هستهای در کشورهای جهان، کشوری که از فنآوری پیشرفته غنیسازی اورانیوم یا جداسازی پلوتونیوم و یا فنآوری آب سنگین برخوردار است به «بازدارندگی هستهای نهفته» دست یافته چون میتواند در زمان کوتاهی دست به ساخت جنگافزار هستهای بزند. از آن پس، ساخت یا عدم ساخت سلاح هستهای به «اراده سیاسی» رهبران آن کشور وابسته است. اگر ساختار نظام بینالملل، محیط امنیتی و ادراک نخبگان از تهدید تغییر کند، تصمیم آنها نیز میتواند تغییر کند. هدف کلیدی این پژوهش پاسخگویی به این پرسش است که، از منظر سیاستگذاران ایران، راهبرد «بازدارندگی هستهای نهفته» چه تاثیری بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران داشته است؟ روش پژوهش کیفی است، گونه پژوهش «کاربردی» میباشد و موضوع با بهرهگیری از نظریه «واقعگرایی نوکلاسیک» کنکاش شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که از نگاه نخبگان رسمی و سیاستگذاران ایرانی، استراتژی «بازدارندگی هستهای نهفته» در جلوگیری از تجاوز نظامی تمامعیار دشمنان علیه ایران موثر بوده و همچنین به قدرت چانهزنی ایران در برابر خواستههای امنیتی غرب افزوده است و راهبرد «بازدارندگی هستهای نهفته» در شرایطی ویژه میتواند از تجاوز نظامی تمامعیار دشمن جلوگیری کند اما مانع از مناقشات کمخطرتر نمیشود. این استراتژی یک «راهبرد موقت» است و در درازمدت با تغییر در محیط امنیتی و ادراک نخبگان کارآیی آن کم میشود و احتمال تغییر آن افزایش مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازدارندگی هستهای نهفته؛ غنیسازی اورانیوم؛ برنامه هستهای ایران؛ محیط امنیتی؛ ادراک نخبگان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,064 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 655 |
||