امید به زندگی، تابآوری و بخشش بهعنوان پیشبینهای جهتگیری مذهبی درونی در سربازان | ||
| روانشناسی نظامی | ||
| مقاله 2، دوره 7، شماره 28، 1395، صفحه 5-14 اصل مقاله (507.57 K) | ||
| نویسندگان | ||
| سبحان پورنیکدست* 1؛ محمد شهامتی1؛ فریبا مقصود2؛ مریم پناهی زاده1 | ||
| 1دانشگاه علوم پزشکی ارتش | ||
| 2دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: جهتگیری مذهبی درونی و اصیل از متغیرهای تأثیرگذار بر سلامت بهشمار میرود، ازاینرو هدف از این مطالعه، بررسی رابطۀ امید به زندگی، تابآوری و بخشش با جهتگیری مذهبی درونی در سربازان بوده است. روش: پژوهش حاضر یک مطالعۀ توصیفی و طرح همبستگی بود. جامعۀ آماری را کلیه سربازان مشغولبهخدمت در شهر تهران تشکیل میدادند. نمونۀ پژوهش شامل 210 نفر از سربازان بوده است که به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شده و پرسشنامههای امید به زندگی، تابآوری و بخشش را تکمیل کردند. دادههای پژوهش با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و رگرسیون لوجستیک تحلیل شدند. نتایج: یافتههای بهدستآمده از تحلیل لوجیت نشان داد که هر سه متغیر امید به زندگی، تابآوری روانشناختی و بخشش، بهصورت معناداری توان پیشبینی جهتگیری مذهبی درونی را دارند (01/0>p). شبه R2 نگلکرک نشان داد که مدل حدود 90 درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین میکند. مدل درمجموع 7/95 درصد از افراد گروهها را بهدرستی طبقهبندی کرده است. بحث: بهنظر میرسد متغیرهای بنیادین و چالشزای شخصیت، نقش قوی و تأثیرگذاری در پیدایش جهتگیری مذهبی درونی دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بخشش؛ امید؛ تابآوری؛ جهتگیری مذهبی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 774 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 438 |
||