ارائه مدل تحلیلی برای پدافند غیرعامل شهرها (مطالعۀ موردی: شهر ارومیه | ||
| فصلنامه پژوهش های حفاظتی امنیتی | ||
| مقاله 5، دوره 8، شماره 30، تابستان 1398، صفحه 149-178 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| رضا خانبابائی ساعتلو1؛ قادر احمدی* 2؛ رسول درسخوان3؛ میرسعید موسوی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری شهرسازی، پردیس بینالملل واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی | ||
| 2استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه ارومیه | ||
| 3استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز | ||
| چکیده | ||
| شهرها بهدلیل تراکم بالای جمعیت و همچنین محل انباشت سرمایه، مهمترین هدف برای خطرات ناشی از تهاجم دشمن بشمار میروند. بر همین اساس، این تحقیق بر آن است تا با بررسیوشناخت شاخصهای مؤثر، میزان آسیبپذیری مناطق پنجگانۀ شهر ارومیه را دربرابرخطراتناشیازحوادث غیرمترقبه و جنگ براساس اصول پدافند غیرعامل رتبهبندی نماید. این تحقیق با توجه به هدف آن از نوع تحقیقات کاربردی بوده و با توجه به روش انجام کار، از ماهیتی تحلیلی برخوردار هست. در این پژوهش پس از مطالعه و بررسی اسناد و منابع مرتبط با پدافند غیرعامل، تعداد 14 شاخص مرتبط با برخی از اصول پدافند غیرعامل ازجمله اصول پراکندگی، مقاومسازی و مکانیابی انتخاب شده و سپس برای وزندهی به شاخصها از روش فرایند تحلیل سلسلهمراتبی استفاده شده است. جهت انجام تحلیلهای مکانی، ابتدا لایههای اطلاعاتی شاخصها در نرمافزار سیستم اطلاعات جغرافیایی رقومی سازی و ویرایش شده و با تبدیل لایههای اطلاعاتی به «رستر» و طبقهبندی آنها، ضریب اهمیت محاسبه شده با روش فرایند تحلیل سلسلهمراتبی، در هر یک از شاخصها ضرب شده و با بهکارگیری جمع وزنی در ترکیب شاخصها، به سنجش میزان آسیبپذیری در مناطق پنجگانۀ شهر ارومیه پرداخته شده است. در گام نهایی نیز آسیبپذیری شهر ارومیه به تفکیک مناطق پنجگانه و براساس مدل «تاپسیس» رتبهبندی شده است. نتایج بیانگر آن است که میزان آسیبپذیری مناطق پنجگانۀ شهر ارومیه به ترتیب از بیشتر به کمتر، شامل مناطق پنج، یک، سه، چهار و درنهایت منطقۀ دو میباشد و عمدۀ موارد، با ضعف در رعایت اصل پراکندگی، مقاومسازی و مکانیابی مرتبط است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبپذیری؛ ارومیه؛ پدافند غیرعامل؛ تاپسیس؛ تحلیل سلسلهمراتبی؛ شاخص | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 429 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 511 |
||