ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﺪل ﻓﺮاﯾﻨﺪی شریک راهبردیشدن منابع انسانی ﺑﺎ روﯾﮑﺮد آمیخته (دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال) | ||
| پژوهشهای مدیریت منابع انسانی | ||
| مقاله 3، دوره 12، شماره 4 - شماره پیاپی 42، زمستان 1399، صفحه 91-118 اصل مقاله (1.3 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| علی طیبی رهنی1؛ یوسف محمدی مقدم* 2؛ زهرا علی پوردرویش3؛ پیمان متقی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدیریت، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2نویسنده مسئول: دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران | ||
| 4دانشجوی دکتری مدیریت گروه مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| توجه به منابع انسانی و توانمندسازی آن که ارزشمندترین سرمایه سازمانی محسوب میشود، مؤید این واقعیت است که انسان بهعنوان شریک تعیینکننده و مؤثر در سازمانها، مورد توجه قرار گرفته و توسعه منابع انسانی، موجب توسعه همهجانبه و متوازن سازمان است. در این رویکرد واحد منابع انسانی بهعنوان شریک راهبردی هر سازمان اهمیت دوچندانی مییابد. با وجود معیار متعددِ مرتبط با شریک راهبردیشدن منابع انسانی ، مدل فرایندی جامعی که بتواند بهصورت گامبهگام، مراحل دستیابی به شریک راهبردیشدن منابع انسانی را تعیین کند، وجود ندارد، لذا مسئله اصلی عبارت است از طراحی مدل فرایندی جامع، کاربردی و گامبهگامی برای تدوین شریک راهبردیشدن منابع انسانی که بتوان با آن، منابع انسانی شریک راهبردی سازمان باشد. درنتیجه هدف این مقاله، نشاندادنِ چگونگی طراحی مدل فرایندی تجویزی با روشی آمیخته شامل فن دلفی، مدلسازی ساختاری تفسیری و اقدامپژوهی است، تا منابع انسانی شریک راهبردی شود. برای پاسخگویی به مسئله تحقیق، ابتدا فنون مختلف کاربردی شناخته شد. سپس این فنون با تکنیکی کمّی و ریاضی به نام مدلسازی ساختاری تفسیری، با هم ترکیب شد. نتیجه مدلسازی اولیه، ورودی فرایند اقدامپژوهی شد و این مدل در سازمانی بهصورت عملی بهکار بسته شد و فازهای اقدام، رصد و بازتاب، انجام شد. سپس، مطلوبیت مدل با تکنیک گروه توافق جمعبندی شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدل؛ فرایندی؛ منابع انسانی؛ شریک راهبردی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,552 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 956 |
||