تضاد و تفاوت در تربیت مبتنی بر گفتوگو با نظر به دیدگاههای ملاصدرا | ||
| پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی | ||
| مقاله 1، دوره 29، شماره 52، پاییز 1400، صفحه 5-34 اصل مقاله (913.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| ملیحه رجائی1؛ طاهره جاویدی کلاته جعفرآبادی* 2؛ علیرضا صادق زاده3؛ بختیار شعبانی ورکی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه تعلیموتربیت، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 2نویسنده مسئول: دانشیار، رشته فلسفه تعلیموتربیت، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 3دانشیار، رشته فلسفه تعلیموتربیت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران | ||
| 4استاد، رشته فلسفه تعلیموتربیت، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف مقاله حاضر، تبیین جایگاه تضاد و تفاوت میان شرکتکنندگان در گفتوگو بر اساس نگرش وجودی صدرالمتألهین است. برای این منظور، از روش استنتاجی استفاده شد و آرای ملاصدرا در خصوص هستی، انسان و معرفت مورد بازخوانی قرار گرفت و جایگاه تضاد و نقش محوری آن در تربیت گفتوگویی تبیین شد. دیدگاههای رایج نیز که بر گفتوگو در فرایند تعلیموتربیت تمرکز کرده بودند، مورد نقد و بررسی قرار گرفتند و مشخص شد دیدگاههای مذکور، تضاد و تفاوت را محدود پنداشته و بهاینعلت، درک و توصیف آنها از تربیت مبتنی بر گفتوگو با کاستیهایی مواجه است. سپس نقش وجود شناسانه تضاد و تفاوت در نگرش صدرایی بررسی شد و تبیینی متمایز از تربیت مبتنی بر گفتوگو ارائه گردید که متفاوت با دیدگاههای رایج است. در ادامه دستورالعملهایی برای گفتوگومحور ساختن جریان تربیت به دستاندرکاران تعلیموتربیت پیشنهاد و بر این نکته تأکید شد که تربیت گفتوگویی، زمانی در مسیر حقیقی و اصیل خود قرار میگیرد که تضادها و تفاوتها بین طرفین گفتوگو رسمیت یابد و این امر، مستلزم مواجههای وجودگرایانه با انواع تفاوتها و تضادها است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تربیت گفتوگویی؛ تضاد و تفاوت؛ هستیشناسی؛ انسانشناسی؛ معرفتشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 626 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 448 |
||