تأثیر حمایت اجتماعی بر رفاه کارکنان با میانجیگری اعتیاد بهکار و تعلقخاطرکاری | ||
| پژوهشهای مدیریت منابع انسانی | ||
| مقاله 4، دوره 8، شماره 3 - شماره پیاپی 25، 1395، صفحه 83-108 اصل مقاله (987.43 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| احمد عیسی خانی1؛ لاله برازنده* 2 | ||
| 1استادیار- دانشگاه خوارزمی تهران | ||
| 2معاون منابع انسانی- اداره کل استاندارد | ||
| چکیده | ||
| امروزه، سازمانها همۀ جنبههای مختلف زندگی انسان را در برگرفتهاند و بسیاری از افراد، بخش زیادی از زندگی خود را به کار اختصاص میدهند. افزایش حمایت اجتماعی موجب میشود افراد به سازمان تعلقخاطر بیشتری داشته، رضایت آنها از شغل خود بیشتر شده و درنتیجه بیشتر مایل بوده که در سازمان بمانند و کمتر به ترک خدمت گرایش داشته باشند. هدف این مقاله بررسی تأثیر حمایت اجتماعی بر رفاه کارکنان با میانجیگری اعتیاد به کار و تعلق خاطرکاری میباشد. دادههای این پژوهش از بین 188 نفر از کارکنان سازمان ملی استاندارد ایران به روش نمونهگیری تصادفی ساده گردآوری شده است. برای آزمون فرضیهها، از آزمونهای آماری شامل تحلیل همبستگی و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان میدهد تعلق خاطرکاری بر رضایت شغلی، تأثیر مثبت و بر استرس درکشده و اختلالات خواب تأثیر منفی دارد. همچنین اعتیاد به کار بر رضایت شغلی تأثیر منفی و بر استرس درکشده و اختلالات خواب، تأثیر مثبت دارد. نتایج حاصله، نقش میانجیگری تعلقخاطر کاری بین حمایت اجتماعی مربوط به کار و رضایت شغلی، استرس درکشده و اختلالات خواب را تأیید کرد. همچنین نقش میانجیگری اعتیاد به کار در رابطه بین حمایت اجتماعی مربوط به کار و اختلالات خواب نیز تأیید شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتیاد به کار؛ تعلق خاطر کاری؛ حمایت اجتماعی؛ رفاه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,532 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,720 |
||